invisible

Sobrang bigat to the point na parang gigive up na ako, wala na kong magawa kundi magmura sa inis, maiyak sa galit at kung ano pa. May mga taong paimportante, walang pakealam, makasarili. Putangina. Gusto ko nalang matulog kasi kumbaga sa camera memory full na utak ko. Feeling ko kahit matapos ko ‘to, feeling ko hindi worth it, feeling ko marereject at marereject din naman. Hay life.

" I am not a graceful person. I am not a Sunday morning or a Friday sunset. I am a Tuesday 2am, I am gunshots muffled by a few city blocks, I am a broken window during February. My bones crack on a nightly basis. I fall from elegance with a dull thud, and I apologize for my awkward sadness. I sometimes believe that I don’t belong around people, that I belong to all the leap days that didn’t happen. The way light and darkness mix under my skin has become a storm. You don’t see the lightning, but you hear the echoes. "
— Anna Peters  (via ding-ang-bato)
Source: splitterherzen Via: superdiaane

Maaga na naman akong papasok tapos di ko na naman alam kung saan ako tatambay tapos wala pang kasama tangina everyday problems hahaha

Ang hilig talaga natin hanapin yung wala na..

babaengnafriendzoned asked: $ # and iloveyouuuu :*

You’re awesome too bebe i love you toooo! :* :)

She said it’s raining,

but there’s no rain

when i look at her

she’s crying

Mas masakit yung maiwan tapos hindi pa alam kung anong dahilan bakit iniwan.

She wanted to be sexy with that curve and slim body, but she’s thin.

She’s dreaming to be a ballerina, but she’s not that flexible. She can’t even do splits.

She likes to dance and sway to the rhythm of music, but when she tries to i swear you don’t want to see her doing it.

She’s aiming to be a singer someday, but she can’t even reach the right notes.

It’s complicated,
very complicated
things aren’t going the way you want them to.

After 2 years..

So it was my hs friend’s debut syempre mini reunion na din samin yun. Okay naman lahat eh excited kami kasi magkikita kita na kami but all of a sudden may konting kurot ng kaba sakin nung makita ko name niya sa lists ng mga invited. Magkikita kami. Magkikita kami after nung mga panahong walang kibuan, after nung panahong parang bulang biglang nawala.

Nung makarating kami siya agad yung nakita ko sa taas di ako nagkakamali at napatingin din naman siya pero ako kunwari di ko siya nakita. Pumasok siya sa loob tapos kami paakyat nung hagdan pagkaakyat namin syempre batian, kumustahan at kwentuhan. Sa totoo lang lahat sila binati at kinausap ko, maliban sa kanya. Hindi naman sa nagpapaka bitchy o bitter ako, sa totoo lang nung panahon yung nanginginig yung kamay ko hindi ko alam bakit ganun di naman dapat ganun ako kabahan kasi matagal na yun eh pero wala eh kabado lola mo.

Kwentuhan, picturan, tawanan di ko pa din siya pinansin hanggang sa lumabas siya at nagsimula yung asaran dun lang niya ako pinansin. Nasa gilid ako ng terrace, siya nasa pintuan sumigaw lang siya ng ‘hi’ syempre kasi inasar kami. So yun nga nag ‘hi’ siya ako naman si gaga hindi nakasagot para tuloy akong naging snobbers.

Puro kulitan lang kami lahat, siya andun sa loob. Kausap ko yung isa kong kaklase nun tapos pinababa na kami dahil magsstart na, nauna ako bumaba sa kanya tapos yun nga pababa ako ng hagdan nung may kamay na humawak sa leeg at balikat ko akala ko yung si Gen kasi siya kausap ko nun, hindi pala.

Siya yun. Siya pala yun. Nagulat ako malamang sabay sabi niya

"Kumusta ka na? Di ka na namamansin."
“Huh? Hindi ah. Nahihiya lang siguro. Hehe”
“Kumusta ka na? Kumusta ka na?”
“Ayos lang hehe ikaw?”
“Okay lang. Ano ba yan ang awkward. Haha”

End of convo. Dumerecho na ko sa table namin. At natapos yung gabing yun na hindi kami nag usap at nagpansinan ulit, ni picture wala.

Sobrang awkward ng atmosphere ko nun buti nakasurvive ako pero nakakapanghinayang pa din kasi di na tulad dati. Di ko alam kung ako lang ba or siya din. Basta ang laki na ng gap. Strangers na ba, ganern? Hahaha Ganun ba pag walang closure? Charot.

" The damage was permanent; there would always be scars. But even the angriest scars faded over time until it was difficult to see them written on the skin at all, and the only thing that remained was the memory of how painful it had been. "
— Jodi Picoult  (via ding-ang-bato)
Source: hqlines Via: tinyhedwig

14th of September

Malakas na hangin plus ulan buti nalang may payong ako tapos siya wala ayokong pasilungin sakin badass here tapos nilabas niya jacket niya tapos gulat ako nilagay niya sakin tinanggal ko naman bigla waht tapos biglang kong naalala si chururus ganun din ginawa niya haixt siya na naman naalala paano??? move on. hahahahaha

Source: omg-relatable Via: imsimplysansan

"Time"

Siguro kailangan pa natin ng konting oras para isipin yung mga bagay bagay, oras para maintindihan kung tama ba ‘to, kung para satin ba talaga o mali na ‘to. Hindi naman siguro lahat dapat minamadali bigyan lang talaga natin ng moment yung sarili natin. Once na maintindihan mo lahat, yun na din siguro yung time na maeexplain mo sa kanya kung ano yung nalaman mo, kung ano yung desisyon mo. Mahirap magbitiw basta basta ng mga salitang maski ikaw hindi sigurado o maintindihan.

Source: sofiaacharlotte Via: ay-ra
" Tumblr is full of broken people, hopeless romantics, lost minds and fragile hearts. "
— (via bossjenry)
Source: bossjenry Via: mukalangmataray
n.b.